بعضی وقت ها ما آدم ها از عصبانیت کاری سر خودمان می آوریم که از عهده هیچ دشمنی بر نمیاد
و هیچ جای جبرانی هم برای خودمان باقی نمیگذاریم
بعضی ها هم از خدا خواسته منتظر واکنش عصبیت های ما هستند
======================================
دلم برای کسی تنگ شده که با دست خودم از دستش دادم
وقتی اطرافیان از رد صلاحیت ها حرف میزنند و حق بودن و ناحق بودن و تحلیل و تفسیر میکنند
من اصلا برام حرف هاشون اهمیتی ندارد
فقط به این فکر میکنم دود این رد صلاحیت ها توی چشم من رفته
====================================
دیگه منتظر گذشت زمان نیستم
این همه رد شدند و صلاحیت نداشتند و ما خبر نداشتیم
چرا زودتر نگفتید ؟ ما هم بدونیم
چرا چهار سال پیش تایید کردید
گذشته از اونایی که هیچ اصل و نسبی نداشتند و شما اعتبارشان دادید و بزرگشان کردید و برای ما از اصل ، اصل تر شدند فرزندان آدم هایی به بزرگی ایران را چرا رد کردید؟
یعنی خدای ناکرده همین بزرگان تاریخ ایران نتوانستند فرزندان صالحی تربیت کنند؟