اردیبهشت را میشود یک گوشه تکیه زده به دیوار نشست پاها را جمع کرد توی بغل و آرام آرام عاشقی کرد...
اردیبهشت را میشود آرام آرام مُرد...
به من باشد میگویم هیچ عشقی نباید توی اردیبهشت تمام شود، هیچ دلی نباید توی اردیبهشت بگیرد، تنگ شود...
اصلا اردیبهشت را باید دوباره از نو عاشق شد. بهار باید اول جاده ی دل بستن باشد، اول عاشقی کردنها...
اردیبهشت را باید کامل عاشقی کرد. آن زمان که دلت و احساست بنفش ملایم است و دنیا عینهو رنگین کمان چند رنگ عشوه میاید و چشمک میزند، اردیبهشت را باید روی دور آهسته زندگی گذاشت و زندگی کرد اردیبهشت را باید از پشت تمام شالهای نخی رنگی به تماشا نشست...
ملایم آرام یواش... دقیقا یواش...